Wrocławskie Muzeum Architektury wydaje monografię Ludwiki Ogorzelec

Od 16 sierpnia br. dostępna będzie dla czytelników pierwsza monografia Ludwiki Ogorzelec – rzeźbiarki, znanej na całym świecie ze swej fascynacji przestrzenią i niepowtarzalnych rzeźb-konstrukcji. Publikacja została wydana przez wrocławskie Muzeum Architektury. To ilustrowana prezentacja twórczości rzeźbiarskiej, którą polska artystka uprawia od 36 lat. Obok informacji biograficznych i tekstów programowych, znajdziemy tu przede wszystkim zdjęcia jej prac – także tych, które już nie istnieją lub znajdują się w posiadaniu nieznanych właścicieli.

Polska rzeźbiarka Ludwika Ogorzelec

Ludwika Ogorzelec to uznana polska rzeźbiarka, absolwentka wrocławskiej PWSSP (obecnie ASP im. Eugeniusza Gepperta). Od 1985 roku mieszka i pracuje w Paryżu. Mimo silnych związków z Francją i Paryżem – tu pracowała u boku słynnego artysty Césara, tu miała pierwsze wystawy, odnosiła pierwsze sukcesy, tu rozpoczęła się jej międzynarodowa kariera – tworząc swoje dzieła, które są obiektami site-specific, w wielu krajach na wszystkich kontynentach, przedstawia się zawsze jako artysta polski (po polsku i tak właśnie, w formie męskiej, określa swój zawód).

Monografia polskiej rzeźbiarki Ludwiki Ogorzelec wydana przez Wrocławskie Muzeum Architektury

To znamienne, ponieważ rzeźbiarka uznaje, że obok celów artystycznych i poznawczych jej praca ma jeszcze jedno zadanie – rozsławianie kultury polskiej. Z powodzeniem realizuje ten cel biorąc udział w sympozjach, festiwalach i plenerach, przygotowując wystawy indywidualne i zbiorowe na całym świecie, m.in. w Australii, Stanach Zjednoczonych, Wietnamie, Hiszpanii, czy Szwecji.

Monografia polskiej rzeźbiarki Ludwiki Ogorzelec wydana przez Wrocławskie Muzeum Architektury

Projekty Ludwiki Ogorzelec

Ludwika Ogorzelec polskim widzom znana jest m.in. dzięki projektom z cyklu „Krystalizacja przestrzeni”, takim jak: „Moich oczu poziom IV” (Muzeum Architektury we Wrocławiu, 2004 r.), „Zjawiska świetlne” (Galeria Studio – Galeria II, warszawa, 2007 r.), „Przejścia” (uliczki kwartału ratuszowego we Wrocławiu, 2015 r.) czy „Spektrum wieków średnich” (Zamek w Malborku, 2017 r.).

Okładka monografii polskiej rzeźbiarki Ludwiki Ogorzelec wydana przez Wrocławskie Muzeum Architektury

„Ludwika Ogorzelec. Krystalizacja przestrzeni”

Część pierwsza monografii dostarcza nam wiedzy na temat postawy twórczej artystki i jej programu. Poznajemy doznania i doświadczenia, które sprawiły, że tworzywem rzeźbiarskim, pierwszą materią rzeźb Ludwiki Ogorzelec jest przestrzeń: „Niewidoczna dla ludzkiego oka, niewyczuwalna tak długo, jak długo coś widocznego – na przykład linia z materiałów trwałych – jej nie określi” (cyt. za „Ludwika Ogorzelec. Krystalizacja przestrzeni”).

Monografia polskiej rzeźbiarki Ludwiki Ogorzelec wydana przez Wrocławskie Muzeum Architektury

Na dalszych stronach znajdujemy efekty fascynacji artystki powietrzem, przestrzenią, prawami natury i fizyki. To rzeźby-konstrukcje powstałe z naturalnych linii drewna lub przezroczystego celofanu, niekiedy także szkła i metalu. Tworzą one dwa główne cykle prac. Pierwszy to „Przyrządy równoważne” – cykl rzeźby mobilnej, o którym tak pisze w swoim tekście programowym: „To mobilne rzeźby budowane jako delikatne struktury z użyciem „twardej”, ale bardzo cienkiej linii. Pomimo tego, że wnikają one swoją ażurowością w przestrzeń, są nadal obiektami przenośnymi, możliwymi do oglądania z zewnątrz”.

Monografia polskiej rzeźbiarki Ludwiki Ogorzelec wydana przez Wrocławskie Muzeum Architektury

Ludwika Ogorzelec – mongrafia

Następny cykl nosi tytuł „Krystalizacja przestrzeni” i choć wywodzi się z tych pierwszych eksperymentów artystki, jest już „inną ścieżką na wytyczonej drodze twórczej”. Ludwika Ogorzelec „zaprasza” odbiorcę do wnętrza swoich rzeźb-instalacji. Tym samym sprawia, że przestaje on być jedynie obserwatorem. Staje się częścią zaistniałej sytuacji.

Monografia polskiej rzeźbiarki Ludwiki Ogorzelec wydana przez Wrocławskie Muzeum Architektury
Monografia polskiej rzeźbiarki Ludwiki Ogorzelec wydana przez Wrocławskie Muzeum Architektury

Następne rozdziały to kolejno: zapis rozmów z Jaromirem Jedlińskim, teksty Johna K. Grande i Marka Czachora odnoszące się bezpośrednio do rzeźbiarskich poszukiwań Ludwiki Ogorzelec oraz kronika opracowana przez artystkę i Elżbietę Łubowicz – współredaktorkę monografii. Dopełnieniem całości jest obszerna dokumentacja twórczości rzeźbiarki.

Książka wydana została w trzech językach: polskim i angielskim – dzięki wsparciu finansowemu Fundacji KGHM Polska Miedź oraz francuskim – dzięki Fundacji ORLEN – DAR SERCA. Od 16 sierpnia br. dostępna będzie w księgarni stacjonarnej i internetowej Muzeum Architektury we Wrocławiu.

Muzeum Architektury we Wrocławiu

Muzeum Architektury we Wrocławiu jest jedyną instytucją muzealną w Polsce poświęconą w całości historii architektury oraz architekturze współczesnej. Muzeum realizuje programy i wydarzenia adresowane do architektów, historyków i szerokiej publiczności. Przygotowuje wystawy poświęcone architekturze, a także sztuce użytkowej, malarstwu i grafice. Większości wystaw towarzyszą publikacje w formie opracowań naukowych, katalogów lub folderów. Muzeum współpracuje z władzami miasta przy ochronie i rewitalizacji architektonicznego dziedzictwa Wrocławia.

Udostępnij ten artykuł
Napisane przez

Redaktor w PLN Design

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
Zapisz się do newslettera
Wpisz szukane słowo i kliknij enter